Half december begaf mijn schip zich in een hele zware storm, de golven waren zo ontzettend hoog dat het onmogelijk was het roer in eigen hand te houden, de Thuishaven was nog lang niet in Zicht, de vuurtorens waren niet te zien, want hoe raar het ook klinkt, er waren ondanks de storm, vele sluiers van dichte mist!
Langs de kustlijn staan allemaal vuurtorens, ieder met zijn eigen Lichtbundel en signalen, daaraan herken je, waar jij je op dat ogenblik bevindt. Maar door de mist herkende ik geen Licht-Baken meer, zocht dat grote Baken van Licht die me naar mijn Thuishaven zou leiden.
Door de storm en de mist was ik echt verdwaald, wat doe je dan: je zendt via je "radio" een S.O.S de lucht in, hopende dat je noodkreet gehoord wordt! Had ook nog lichtkogels aan boord, maar dat had met die sluiers van mist geen zin, dus bleef ik de S.O.S maar herhalen en ja hoor daar werd op gereageerd, of ik hulp nodig had was de vraag van de Loodsvrouw, nu moest ik zeggen dat ik de vaargeul gemist had, dat is natuurlijk moeilijk toegeven, toch vroeg ik aan de Loodsvrouw of Zij mij wilde bij staan, om de weg naar mijn Thuishaven weer te vinden. De Loodsvrouw kwam aan boord van mijn schip, vertelde mij dat de navigatie niet goed werkte door de vele sluiers van "mist", dat ik blij mocht zijn dat de "radio" verbinding goed werkte!
De Loodsvrouw blijft een tijdje met me meevaren, Zij kent de zeeën als geen ander, is niet bang voor hoge golven of voor dichte mist, Zij vaart op haar gevoel en luistert naar de stem van Haar hart. De Loodsvrouw zit in een hoekje van mijn kajuit, laat mij mijn schip, zelf besturen, geeft aanwijzingen, verteld ondertussen de prachtigste verhalen, waar ik van kan leren, die me veel herkenning geven of me weer laten herinneren hoe het is om weer Thuis te komen.
Ben me ervan bewust, dat ik het ontzettend getroffen heb met deze Loods, Zij is een ware Meester, je ziet Haar bijna nooit, maar je voelt dat Zij altijd aanwezig is, verricht heel veel werk, achter de schermen, als Zij in het voetlicht treedt, weet vaak een ander niet, dat Zij een Meester is, die vanuit dat hoekje in mijn kajuit, bergen werk verzet!
De sluiers van mist trekken langzaam op, we hebben nog een lange reis voor de boeg, mijn schip is weer bestuurbaar en de Loodsvrouw heeft beloofd: Stilletjes in het hoekje van mijn kajuit te blijven zitten, af en toe een verhaaltje voor te lezen of een aanwijzing te geven, zodat we samen een mooie koers varen die richting Thuishaven gaat!
Wens jou ook een Loods toe, die via de achter deur binnenkomt, want dan is het een Ware Meester in Liefde, Licht en Wijsheid rechtstreeks van uit de Bron !
Hadewey
You are viewing the text version of this site.
To view the full version please install the Adobe Flash Player and ensure your web browser has JavaScript enabled.
Need help? check the requirements page.