031
druppel

HEIMWEE

Het is 30 mei 2004, Peter zijn 29ste verjaardag, waarvan hij er 27 hier op aarde heeft doorgebracht.Tranen rollen over mijn wangen. Ik vraag aan mezelf, om het vechten tegen de pijn die veroorzaakt wordt door heimwee op te geven, en het er te laten zijn, m'n gevoel zegt: Het is oké, maar mijn verstand wil niet mee.(vroeger was het andersom: altijd eerst het verstand - het gevoel was helemaal zoek) Tweestrijd is het gevolg. Na jaren oefenen trap ik er toch weer in. Dat maakt dat ik boos word op mezelf en met boosheid heb ik moeite. En zo blokkeer ik de stroom van liefde. Rol dus in oude patronen. God zei dank herken ik ze, doordat ik geleerd heb naar mijn lichaam te luisteren, ook al vergeet ik dat af en toe: spieren die stijf zijn en pijn doen. Ben stilletjes en trek me terug. Zit in het kringetje van overleven in plaats van leven. Kijk mezelf nog maar eens aan, ja in de spiegel. Nog steeds de tranen over mijn wangen. Zie een kleine glimlach, omdat ik blij ben met het inzicht, dat er geen angst is. Weet dat ik Nu de stilte in kan gaan, door de pijn heen. Dat alle gevoelens er mogen zijn. Huil mijn boosheid er uit en dat lucht op. Voel ook weer oude pijn. Heb ik moed om een laagje dieper te gaan? Op hetzelfde moment blokkeer ik helemaal. Ben het zat: wil geen energie meer voelen, wil sowieso niets meer voelen en ook niet meer groeien. Het is allemaal zo dubbel! Ben het jojo effect meer dan zat!Moe en uitgeput naar bed. God zei dank, morgen is er weer een dag.

Ik laat los.... ik laat God.... Maar van slapen komt niets. Ik word doorstraald door een bundel Licht, wat me doet beseffen dat ik niet alleen ben. Ik verwelkom het Licht waar ik zo'n heimwee naar had. Ik voel het door mijn hele lichaam, mijn hele wezen, als een zuivering, van al het lijden, pijn en verdriet. De Stem van mijn hart zegt: je weet dat Peter heel dicht bij je is. Hij is er altijd, als jij dat wilt! En ik zie de twinkeling in zijn ogen en zijn glimlach weer op zijn gezicht! De Heler in mijzelf laat mij voelen dat ik leef en geheeld ben, door de energie via alle chakra's te laten stromen, en het voelt zo ontzettend goed!

De Innerlijke Leraar zegt: wat wil je Weten en nooit meer vergeten? Als je vraagt, krijg je antwoord! Ik ben zo ontzettend ontroerd, dat weer de tranen over mijn wangen rollen, maar nu van intense Dankbaarheid! De ervaring op zich, is eigenlijk niet onder woorden te brengen. Ik voel me vervuld met LIEFDE, oneindige LIEFDE ............... Uiteindelijk val ik in een diepe slaap!De volgende morgen word ik wakker met een glimlach op mijn gezicht. Ik voel het Licht in mijn ogen en een ongekend gevoel van innerlijke eenheid: dat was dus het heimwee, naar dat beetje meer, het Goddelijke in jeZelf! Durf ik nu ook weer voor de spiegel te gaan staan en mijzelf in de ogen te kijken? Ja, ik durf! Het is of ik een verjongingskuur heb ondergaan.

Mijmer hoe ik tot hier ben gekomen. Ik vraag de stem van mijn hart om antwoord: "Om te komen tot Eenheid in jezelf is er ordening nodig en heel veel geduld en vertrouwen!De ordening is nodig om het denken, voelen en spreken weer in harmonie (eenheid) met elkaar te brengen. Als het denken overheerst, kom je niet bij het voelen (je gevoelswereld). Het denken overheerst vaak: negatieve gedachten en krachten brengen ons op een dwaalspoor, ze leiden je van het LEVEN af. Het LEVEN dat ik hier bedoel is het kosmische LEVEN: het Goddelijke Leven dat het aardse leven "LEVEN" geeft. Het leven op aarde is dan bezield, dat wil dan weer zeggen: het LEVEN, zoals de Schepper het bedoeld heeft."Naar mijn spiegelbeeld kijkend, geef ik mijzelf een knipoog in de volle overtuiging het leven te LEVEN!

Hadewey