Land aan de Overkant

We kennen allemaal wel iemand die in het "Land aan de overkant" verblijft. Dierbare mensen waar je veel van houdt, zoals een partner, zoon, dochter, ouders, schoonouders of vrienden. Als je afscheid hebt genomen van een dierbare, beland je in een proces wat we "rouwen" noemen. Niemand kan je vertellen "hoe" je rouwen kan. Ieder mens mag hierin zijn eigen weg zoeken en dat is geen makkelijke weg. Dat weet ik uit ervaring. Wel wil ik met je delen, wat mij ontzettend helpt om tot acceptatie te komen van dat wat is, IS. Ieder mens heeft zijn eigen waarheid, zo ook ik. Voor mij bestaat het "Land aan de overkant"! Het 'weten' dat Peter, onze zoon, daar verder gaat, geeft mij innerlijke rust en vrede!

Het 'contact' wat wij met elkaar hebben vind ik zo bijzonder!

Land aan de overkant

 
Waar een kleurenpracht van serene bloemen me opwacht,
Zie in een prachtig wit licht, je open gezicht.
Je stralende ogen vragen of je even langs mag komen.
Blijf vertrouwen en de energie vasthouden.
Zie, de glimlach om je mond en vraag me af 'hoe' je hier komt.
Hoor je stem, die ik uit duizenden herken.
Je zei: "vertrouw, twijfel niet, het gaat goed met mij!
Bedankt voor al het licht, wat je op me richt.
Het helpt me om verder te gaan, over mijn wang rolt een traan.
Ook jullie leven gaat door, dat wilde ik je even zeggen, daar kwam ik voor!
Mam, het komt allemaal goed!"
Dank je lieve Peet, deze ervaring geeft me moed!
 

2 november is het Allerzielen en dan wordt er extra aandacht besteedt aan hen die niet meer hier zijn, maar aan Gene Zijde. Vanaf 23 augustus 2002, de dag dat Peter naar het "Land aan de overkant" ging, is het voor mij alle dagen Allerzielen. Even dat "Lichtje" aansteken en de energie laten stromen van ziel naar ziel, soms met een traan, soms met een glimlach, maar altijd met een gevoel van VERBONDENHEID en LIEFDE.
 
 
 
Hadewey