Je leven lijkt wel een rivier,
Je klampt je vast aan de oeverkant,
Doodsbang om los te laten
Je laat je nog steeds niet meevoeren met je stroom
Angst, omdat je meegesleurd zou kunnen worden
Ik weet het, je hebt moed nodig,
Om de pijn te voelen
Angst toe te laten
Maar waarachtig….
Je hebt weer de moed gevonden
En ervaren, dat als je de pijn van het
vastklampen
De angst om los te laten overwint
Dat de stroming van de rivier
Je veilig meevoert en draagt
Fantastisch……
Zie je, als je er eenmaal aan gewend bent
Kan je zelfs al om je heen kijken
Je kan zelfs een richting bepalen
Want je rivier heeft vele armen
Die je kan volgen en niets moet
Geniet, van het hier en nu
Blijf mee stromen met wat NU is
Nu je dit voelt, weet je,
Dat je weer kunt vertrouwen
Op je geestkracht
En heb je geleerd,
Dat terwijl je ontspant en loslaat
Ervaar je, je eigen geestkracht
Hadewey 1999
You are viewing the text version of this site.
To view the full version please install the Adobe Flash Player and ensure your web browser has JavaScript enabled.
Need help? check the requirements page.