Mijn tuin is als mijn hart

Vanmorgen werd ik wakker, met een blij en vrij gevoel van binnen. Met zoveel innerlijke vrede, de Zon scheen zo mooi, hoorde de vogeltjes fluiten en de kikker kwaken! Met een dankbaar gevoel, begin ik aan een nieuwe dag. In het Hier en Nu. Zit aan de ontbijttafel, kijk in mijn tuintje en zie de geraniums helderrood, de klaprozen oranje bloeien, daarnaast de gele ranonkel, het gebroken hartje bloeit in vol ornaat roze met helder groen blad. Hemelsblauwe sieruitjes en de blauwe vergeet-me-nietjes doen het ook goed. Donkerpaarse viooltjes laten hun kleurenpracht zien en de witte anemoontjes, zo teer, bloeien vol uit! Deze kleuren-pracht werkt diep op mij in en doet zijn werk!

Heb mijn tuintje stukje bij beetje aangelegd, had absoluut geen verstand van tuinieren, haal op zijn tijd wat onkruid weg. Geef, als het nodig is, wat water en voedsel, snoei hier en daar wat in model. Zodat ik weer over het paadje kan lopen, naar de vijver, waar het watervalletje stroomt en mijn gevoel vertelt me: Het is goed zoals het is! Mooi?? Ja, voor mij wel, ook al zijn de kleuren nog een beetje dof! Natuurlijk staat er nog onkruid, er zijn altijd stukjes die ik ooit nog wil veranderen. Wat glans op de kleurtjes is een stil verlangen, er kan ook nog wat gesnoeid worden, maar voor dit moment, is het goed zoals het is!

Dankbaar denk ik aan de mensen, die in mijn tuintje, een rondje meelopen en me aanwijzingen geven, tips aanreiken, me her-inneren aan een mooi boek of gewoon eens een tijdje helpen met schoffelen en wieden van het onkruid (omdat ik het verschil niet altijd zie tussen een plantje en het onkruid...is dag erg?? Wel nee...onkruid kan prachtig bloeien, maar ook prikken!!) iemand die me leerde, iets weg te halen, wat nieuwe planten te verzamelen, maar ook een plant zijn ruimte te gunnen. Hem te laten, om zo op een natuurlijke manier te groeien en leerde er op te vertrouwen dat ook die plant op een dag bloeit!

Heb geleerd om van mijn tuin te houden en het open te houden voor een ander. Van het tuinieren op zich leer ik nog elke dag en kan ook onwijs genieten als ik weer wat heb mogen leren van iemand die ook van tuinieren houdt! Vandaag zie ik de schoonheid van de natuur, van de Schepping en Zie het Leven weer als een wonder! Voel de dankbaarheid als Warmte in en om mijn Hart!Ook jou wens ik een prachtige tuin om van te houden, er mag best wat onkruid in staan. Je tuin hoeft niet volmaakt te zijn, dan zou je nooit meer tuinieren, en juist dat snoeien doet groeien!

Hadewey,