Thuis komen…

Het voelt
Als een
Oase
In een
Dorre woestijn
Waar ik
M’n dorst kan lessen

Het voelt
Als een
Paralplu
Waar onder
Ik schuil
Tijdens
Een stortbui

Het voelt
Als een
Warme deken
Terwijl ik
Ril van
De kou

Het voelt
Als een
Veilige Haven
Zo vast
Als een
Huis

Voel me
Welkom
Dus
Eindelijk
THUIS

Hadewey