Weet niet…of…toch wel….

Het is maar net hoe ik alles wat ik ervaar en tegen komt in het leven, interpreteer. Als ik er over na ga denken, raak ik het spoor bijster,
dan weet ik soms niet wat ik zeg, dan hoor ik soms niet, wat ik moet horen, dan zie ik soms niet, wat ik moet zien. Een andere keer begrijp ik, maar zie niet of zie, maar hoor niet. De een kan het nog mooier verwoorden als de ander en als het puntje bij het paaltje komt, schreven de profeten een paar duizend jaar terug ook al van die mooie verhalen
(Het geloof nu, is de zekerheid der dingen die men hoopt en het bewijs der dingen die men niet ziet. Hebr.11) begrijp nog steeds niet alles wat ik ervaar, hoor, zie of tegenkom in het leven.

Iemand zei eens tegen mij; je hoeft het niet te begrijpen, op een dag weet je. Een ander zegt: ik weet niet! Dan voel ik me met beide weten verbonden! En dan geschied het wonder, de stem van mijn hart, zegt: je hoeft het niet te begrijpen, je weet het niet en toch weet je!
Het stemmetje in mijn hart begint te zingen; "Stil maar, wacht maar, alles wordt nieuw, de hemel en de aarde"! Later, straks? Nee in het hier en nu! En dat is dan weer in en van mijZelf!

Vele benamingen, vele vertalingen, vele waarheden. Vele malen opnieuw geboren worden. Vind je het net zo vreemd als ik, nu je dit leest?
God (het ongrijpbare), het Christus Lichtje of mijn eigen verworven Licht,
de stem van mijn Hart, mijn Hogerzelf. Het spel van Licht en Duisternis, er is geen Zon zonder Maan. Een ieder geeft er zijn eigen interpretatie aan. Wat kan ik er mee? Wat wil Ik? Nog meer eenvoud!

Ondertussen zet ik m´n voelsprietjes uit, laat gefilterd binnen komen wat voor mij bestemd is, ook al besef ik dat niet op dat moment, het weten pikt het op en laat het tot mij komen voor als de tijd daar rijp voor is.
Het leven is een leerschool, ik leer uit elke ervaring, daarin ligt mijn groei,
kom ik weer in harmonie, voel de innerlijke rust en vrede, hoef niet meer te zoeken, ben thuis bij jezelf! Voel de stroming van Leven door mij heen gaan, meestal stroom ik mee, soms er tegen in als die ene druppel,
op weg naar die Grote Oceaan.
Niet wetende hoe iets werkt, maar wel dat het werkt!
Het geeft me vrijheid, vrijheid in doen en laten, vrijheid van zijn!

Hadewey ‘04